Canon EOS 1Dx mark III review

Onze trouwe Canon fotograaf Patrick Spruytenburg heeft vorige week een van de eerste Canon EOS 1Dx mark III camera's mogen ontvangen bij Canon. En vandaag stuurde hij ons onderstaande review.


Mijn eerste impressie: Canon EOS 1DX MkIII.

Oke, dit is een camera die niet binnen ieders bereik ligt en waar niet iedereen behoefte aan heeft. Maar het is wel een camera waarmee Canon de lat weer een stukje hoger probeert te leggen. Ik heb de camera nu een klein weekje in mijn bezit en heb er intussen 9 bands in kleine en middelgrote zalen en onder redelijke tot ronduit slechte lichtomstandigheden mee vastgelegd. Ook heb ik er een hardloopwedstrijd mee gefotografeerd. De lenzen die hierbij gebruikt zijn de EF 8-15mm f/4, de EF 16-35mm f/2.8 III,  de EF 24-70 f/2.8 II en de EF 70-200 f/2.8 II.

Nadat ik 4 jaar met de voorganger, de 1Dx mark II heb gewerkt, is dit mijn eerste indruk:

Wat meteen opvalt als je de camera oppakt is de gewichtsafname t.o.v. de 1DX MkII. Het lijkt maar marginaal: 1440 vs 1550 gram, maar je voelt het. Daarnaast valt meteen op hoe goed de camera in de hand ligt.

Ik zit voornamelijk in de concertfotografie en hoge ISO en wat ruis in de opnamen zijn voor mij vanzelfsprekend. Waar ik bij de 1DX MkII nog tot ISO 25600 durfde te gaan, durf ik nu ISO 51200 ook te gebruiken (de camera kan nog 1 stop verder) voor bruikbare resultaten. Wat postprocessing om deze ruis te onderdrukken is uiteraard nog steeds nodig. Daarnaast heb ik zo'n hoge waarde niet vaak nodig, maar het is wel handig om te weten hoe ver je kunt gaan mocht 't wel nodig zijn.

Monochromatisch licht i.c.m. continue rook leiden tot weinig contrast. De 1DX MkII kan in deze omstandigheden scherp stellen maar heeft hier een weinig bedenktijd voor nodig, de 1DX MkIII doet dit meteen goed. De grens van scherpstellen bij weinig licht is significant verlegd. Hoe beter het licht, hoe kleiner de verschillen: de 1DX MkII is natuurlijk nog steeds een heel capabele camera...

De Smart Controller is een heerlijke oplossing om door de 191 AF punten te kunnen navigeren. Je kunt de snelheid van het verplaatsen van het AF punt instellen, maar de sensor is wel heel gevoelig voor bewegingen. Ikzelf werk met backbutton focus en merk dat ik bij het focussen ook meteen het AF punt verplaats. Maar je kunt deze smart controller zo configureren dat deze pas actief wordt na het indrukken van de AF point selection knop.

De accuduur van de 1Dx mark III is fenomenaal: tijdens de hardloopwedstrijd heb ik ongeveer 1000 foto’s geschoten door de zoeker en nog eens zo’n zelfde aantal in live view met elektronische sluiter. Servo AF en IS geactiveerd. Ik ging naar huis met m’n accu nog 70% vol. Wel veel korte bursts geschoten en minimaal terug gekeken op het scherm.

Live view schieten met 20 beelden/seconde en electronische sluiter, zonder enige vertraging, zonder blackout en met AF die net zo snel is als door de optische zoeker is een WOW ervaring. Ergonomisch is het een drama, zeker zonder eenpoot / statief en met zwaardere lenzen. Tevens wordt je door veel mensen aangekeken wat je in godsnaam aan het doen bent: met zo’n camera via het schermpje fotograferen. Maar dit is de eerste DSLR waarmee het geen compromis is, dit is een DSLR die zich als een mirrorless camera kan gedragen.

Slechts 20 megapixel (net zo veel als de 1DX MkII), maar door een vernieuwd low-pass filter hebben de foto’s een ongekende scherpte voor deze pixel count!